
Hoofdstuk 14
Juul, J. Games Telling Stories? Hoofdstuk 14, pp. 219-226.
De auteur laat aan de hand van de game en film Star wars zien dat games niet het precieze of gehele verhaal van een anders medium kunnen overnemen. Film kan dat bijvoorbeeld wel stelt de auteur. Maar is dit argument niet erg discutabel? Het ligt er maar net aan welk voorbeeld je gebruikt. Een boek als Lord of the Rings kan ook nooit het gehele (delen zijn weggelaten) en precieze (Arwen krijgt in film veel grotere en andere rol omdat het personage anders geen functie zou hebben in de film) verhaal volgen. Zo geldt dat vast ook voor games, het is net welk voorbeeld je neemt. Zou er een voorbeeld bedacht kunnen worden die als tegenargument kan dienen voor Juuls argument?
Hoofdstuk 16
Mul, J. de The Game of Life. Hoofdstuk 16, pp. 251-266.
Mul kijkt naar games (betreft narrativiteit en identiteitsvorming) vanuit reeds bestaande theorieën die op andere media toepasbaar zijn. Voor games lijken deze minder geschikt. Zou er daarom geen nieuwe manier moeten komen om te kijken naar narrativiteit binnen games? En zo ja zou deze moeten breken met voorgaande theorieën en methoden of moeten deze aangepast worden?
Murray, J. (2205) The Last Word on Ludology v Narratology in Game Studies.
Wat is het punt van de auteur? Dat de discussie tussen vakgebieden ludologie en narratologie zinloos is of dat narratologie ook ingesloten zit in de ludologie en daarmee de laatste afdoende is?
Jenkins, H. (2004) Game Design as Narrative Architecture.
Jenkins stelt aan het begin van zijn tekst:
“To understand such games, we need other terms and concepts beyond narrative, including interface design and expressive movement for starters. The last thing we want to do is to reign in the creative experimentation that needs to occur in the earlier years of a medium's development."
Hoe bedoelt Jenkins dit dan? Hoe zouden interface design en expressive movement for starters ingezet en bestudeert kunnen worden en hoe verhoudt zich dit tot wat Jenkins stelt over narrativiteit?
Kadervraag:
Waarom is de bestudering van narratieve structuren binnen games zo belangrijk? Als het werkelijk zo is dat de structuren zoals die voor andere media opgaan niet in games terug te herkennen zijn waarom worden dan toch verwoede pogingen gedaan deze te bestuderen? Is dat dan toch omdat de (westerse) wereld vorm krijgt door verhalen?

Geen opmerkingen:
Een reactie posten