Richard, B. & Zaremba, J. Gaming with Grrls: Looking for Sheroes in Computer Games Hoofdstuk 18, pp. 283-300.
Waarom storen veel feministen/vrouwen zich volgens jullie aan de manier waarop vrouwelijke avatars worden gepresenteerd? Vinden zij dat het erotische aspect te zeer benadrukt wordt of heeft het ook met onzekerheid van zichzelf te maken? Personages als Lara Croft zijn ook sterk en onafhankelijk maar blijkbaar is dit vaak niet genoeg voor sommige vrouwelijke gamers om zich ermee te willen identificeren.
Bryce, J. & Rutter, J. Gendered Gaming in Gendered space. Hoofdstuk 19, pp. 301-310.
In hoeverre wordt er rekening gehouden met de (onzichtbare) vrouwelijke gamer en vinden zij het zelf belangrijk dat er aparte consoles (zoals de gamegirl) en games ontworpen worden?
Everett, A. Playing With Race in Contemporary Gaming Culture. Hoofdstuk 20, pp. 311-325.
Ik vraag mij af hoe er gereageerd wordt wanneer er een game voor en door mensen gemaakt wordt van de niet blanke westerse etniciteit. Zou dit toegankelijker zijn voor mensen van andere etniciteiten ook als er stereotyperende elementen inzitten? Zoals in de literatuur gebeurde bij bijvoorbeeld The color Purple? Wat is jullie idee hierover? Zou dat meer tevredenheid bewerkstelligen of ligt het probleem veel dieper? Zou het mogelijk zijn een Gosby Show onder de games te ontwikkelen en hoe zou deze afwijken van al bestaande games?
Kadervraag
In alle teksten schemert door dat sociale normen en waarden (zowel positief als negatief zoals stereotyperende ideeën die er heersen) terug te zien zijn in games. Dit is niet iets mediumspecifiek. Zouden deze onderzoeken niet beter breder en op interdisciplinair niveau moeten worden uitgevoerd?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten